متون عمومی
3

1

4

2

4

3

2

1

5
1) منطقه شکار ممنوع دشت اسفدن

منطقه شکار ممنوع دشت اسفدن به استناد بند "و" ماده 6 قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست از تاریخ 15/8/90 و شماره روزنامه رسمی 19538 مورخ 16/1/91 به مدت 5 سال به عنوان منطقه شکار ممنوع به تصویب سازمان حفاظت محیط زیست رسیده است. منطقه دشت اسفدن با مساحت 50000 هکتار بین 15 28 59 طول غربی تا 27 46 59 طول شرقی و بین 15 31 33 عرض جنوبی تا 13 47 33 عرض شمالی واقع گردیده است.

موقعیت جغرافیایی
شمالاً: جاده آسفالته قاین- حاجی آباد و قسمت های خارج از مرز منطقه حفاظت شده شاسکوه.
شرقاً :جاده آسفالته اسفدن- افین بعد از انتهای اراضی اسفدن.
جنوباً : راه خاکی افین- برج محمد.
غرباً : کال سینیدر.
سیمای طبیعی منطقه
پوشش گیاهی: پوشش غالب آن درمنه است. گونه های علفی و گرامینه ها نیز به چشم می خورند. مهمترین گونه های درختی و درختچه ای آن بنه، خینجوک، بادامشک، بادام پرخار، گز، تاغ، قیچ، آتریپلکس

حیات وحش: کل و بز، کبک و تیهو، شغال، گرگ، روباه معمولی، تشی، گنجشک سانان، پرندگان شکاری از قبیل دلیجه کوچک، سارگپه، عقاب طلایی، پرندگانی ازقبیل کمرکولی، سنگ چشم، کوکر

نقشه منطقه شکار ممنوع دشت اسفدن

2) منطقه شکار ممنوع درح

منطقه درح به استناد بند "و" ماده 6 قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست از تاریخ 15/8/90 و شماره روزنامه رسمی 19538 مورخ 16/1/91 به مدت 5 سال به عنوان منطقه شکار ممنوع به تصویب سازمان حفاظت محیط زیست رسیده است. مساحت منطقه 78000 هکتارو بین ً00 19 60 طول غربی تا ً00 43 60 طول شرقی و بین 00 00 32 عرض جنوبی تا 00 24 32 عرض شمالی واقع گردیده است.

موقعیت جغرافیایی
شمالاً: از روستا کنیف در امتداد جاده آسفالته درح تا روستا درح.
شرقاً: از روستا درح در امتداد جاده جیپ رو تا پای کوه بال عقاب و سپس در امتداد شرق ابتدا به روستا کرسنگ و سپس شیرازه .
جنوباً: از پای کوه خواجه منجی در امتداد جاده جیپ رو در جهت جنوب ابتداد به روستا گله چاه و سپس چاه زرد.
غرباً: از روستا چاه زرد در امتداد جاده خاکی عشایری در جهت غرب ابتدا به روستا چاه عیسی و سپس به روستا کنیف.
سیمای طبیعی منطقه
- پوشش گیاهی: منطقه پیشنهادی بر اساس تقسیمات اکولوژیک هانری پابو در منطقه استپی ایران و تورانی و بر اساس تقسیمات فیتوگرافیک کشور در ناحیه ایران و تورانی واقع شده لذا چنین شرایط عمدتا موجب غلبه گیاهانی با فرمرویشی بوته ای درختچه های مقاوم به خشکی و با ریشه های عمیق گردیده است با اینحال تحت تاثیر وجود گچ گیاهان گچ دوست با فراوانی متفاوتی در آن پراکنده است شرایط اکولوژیک اشاره شده موجب سیمای گیاهی بوته زار – درختچه ای در عرصه گردیده است که در قسمت های شرقی و حدودی شمالی منطقه حالت بوته ای به خود گرفته است . فراوانترین عنصر گیاهی منطقه درمنه دشتی بصورت پوشش غالب مشاهده میشود فرم درختچه ای تنگرس ( با نام محلی آوال – زیروک)، پرند، تاغ از پوششهای گیاهی نیمه بیابانی و کوهپایه ای میتوان به انواع درمنه ها از قبیل درمنه کوهی، قیچ ، تاغ ، پرو – دم اسبی ، تیغ ، ارمک ، سوسن – زنبق بیابانی، به به شور،کما، خارگونی شیرسگ خارشتر، اسپند، بومادران، گون، اسکنبیل، اشنان ، سلمک ، سیاه شور ،آسمانی ،سلمک ،سلمک ، بونو ، گزسا ، گز ،گاو چاق کن ، پرند ، بادامشک ، بادام خاردار ، بنه ، استپی ریش دار، استپی بیابانی ، مخلصه ، چمن پیازی ، مریم گلی ، بومادران، کاروانکش ، کلاه میرحسن ، کلاه میر حسن ، هزار خار، چوبکمی باشد. بدیل خشکسالی های اخیر درصد پوشش گیاهی به طور متوسط بین 2 تا 5 درصد تخمین زده می شود.
حیات وحش: از جمله پستانداران می توان گرگ، شغال، روباه، روباه شنی، قوچ وحشی، جبیر ، خرگوش، خارپشت ایرانی، موش بزرگ، موش خانگی، خفاش بال سفید، جبیر، کفتار، تشی را نام برد.
از پرندگان می توان پرندگان شکاری، عقاب طلایی، جغد کوچک، هوبره، گنجشک خانگی ، سهره معمولی ، دم جنبانک ، باقرقره شکم سفید یاکریم، کبوتر چاهی ، قمری معمولی ، شاه بوف ، چکاوک کاکلی ، چکاوک سردم سیاه ، کبک، تیهو ، کرکس، کوکر شکم سیاه، سارگپه پا بلند، قرقی، شاهین، زاغ بور، گنجشک خاکی، سبز قبا می توان نام برد.
از گونه خزندگان می توان بزمچه بیابانی، انواع مارمولک(سوسمار دونده ایرانی ، سوسمار دم دراز ایرانی ، انواع آگاما آگامای سرزرد ، آگامای صخره ای سیاه ، آگامای دم تیغی ایرانی، انواع مارها (مارپلنگی، مار شتری، مارجعفری، تیرماربیابانی، مار کبری، مارزنگی، مار قیطانی، مار دشتی، مار خالدار) را نام برد.
 

نقشه منطقه شکار ممنوع درح

3) منطقه شکار ممنوع کمرسرخ

منطقه کمرسرخ کمرسرخ به استناد بند "و" ماده 6 قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست از تاریخ 15/12/89 به مدت 5 سال به عنوان منطقه شکار ممنوع به تصویب سازمان حفاظت محیط زیست رسیده است. مساحت 11485 هکتار و بین 25 58 طول غربی تا 41 58 طول شرقی و 55 33 عرض جنوبی تا 5 34 عرض شمالی واقع گردیده است.
موقعیت جغرافیایی
شمالاً: از دره نوده به مرز و آبریز سرایان- گناباد و سپس در امتداد خط الراس جغرافیایی مرز سرایان و گناباد و قاین
شرقاً: خط الراس جغرافیایی ارتفاعات مرز سیاسی شهرستان های سرایان و قاین
جنوباً: از دره باز در امتداد خط الراس ارتفاعات کمرسرخ به سمت منتهی الیه اراضی کشاورزی روستای چرمه
غرباً: از منتهی الیه اراضی کشاورزی روستای چرمه و در امتداد دامنه ارتفاعات کوه آسمانی به منتهی الیه اراضی کشاورزی روستای خاور بالا و پس از عبور از دامنه ارتفاعات کوه سیاه به سمت منتهی الیه اراضی کشاورزی روستاهای کریمو، دره­پر، مصعبی و نوده).
سیمای طبیعی منطقه
با توجه به جهت ارتفاعات منطقه، آب وهوا ومنابع آبی نسبتا" پوشش گیاهی متنوعی در منطقه کوهستانی وجود دارد. در کف دره ها ورودخانه ها که آب جریان دارد گیاهان آب دوست از قبیل پونه، گزنه، بید، بارهنگ، پده، بید، نسترن وحشی، گز، نیزار، شیرین زبان میروید و در مناطق خشک وارتفاعات منطقه می توان بنه، انجیر وحشی، بادامشک، درمنه، فرفیون، سریش، ریواس، آنغوزه، زیره سیاه، سپند، گل گاو زبان، پیچک، کاکوتی، تلخه بیان، اسپرس، علف هفت بند، بومادران، گون، کلاه میر حسین، کنگر، سوسن، شقایق، لاله سرخ، زنبق، بابونه، کاسنی و دیگر گونه های علفی یکساله و دوساله و خشبی دیده می شود و در دامنه بعضی از ارتفاعات نیزارهای کوچک، انواع درختچه ها و بعضی از گونه های آب دوست مشاهده می شود که نشان دهنده لکه های آبخیز در دل کوه می باشد. در برخی مناطق به دلیل چرای بیش از حد گیاهان مهاجم ازقبیل سپند پوشش بومی منطقه را دگرگون نموده است که نیاز به حفاظت بیشتر دارد.
حیات وحش:گونه جانوری متنوعی در منطقه زیست می کنند که گونه شاخص آنرا می توان قوچ ومیش اوریال(ناخالص) نام برد که در سرتاسر منطقه بصورت پراکنده دیده می شود. میزان ارتفاع، جهت و سرعت باد و اشکال زمین شناختی بر میزان پراکنش و زیستگاههای گونه تاثیر گذاشته است. از دیگر پستانداران می توان گرگ، شغال، روباه، گربه وحشی، خرگوش، خفاش، خار پشت، جربیل، پایکا، تشی، ول و....را نام برد. از پرندگان عقاب طلایی، سارگپه، شاهین، دلیجه،جغد، هدهد، زنبور خار، انواع گنجشک، کلاغ سیاه، کلاغ کوهی نوک سرخ، سار، چکاوک، سهره، کوکی معمولی، زاغی، دم جنبانک، زرده پره، قمری، کبک، تیهو، کوکر شکم سیاه، کبوتر چاهی و در فصل زمستان می توان بعضی از گونه های آبزی و کنار آبزی از قبیل اردک سرسبز، آبچیلک، انواع مرغابی سانان و...را نام برد. از گونه خزندگان می توان بزمجه، آگاما، انواع مار ( جعفری، کبری، تیر مار، مار زنگی، قیطانی) انواع مارمولک و از گونه دوزیستان قورباغه و وزغ را نام برد.
 

نقشه منطقه شکار ممنوع کمر سرخ

4) منطقه شکارممنوع باقران

منطقه باقران به استناد بند "و" ماده 6 قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست از تاریخ 15/12/90 و شماره روزنامه رسمی 19582 مورخ 7/3/91 به مدت 5 سال به عنوان منطقه شکار ممنوع به تصویب سازمان حفاظت محیط زیست رسیده است. مساحت منطقه 8000 هکتار و بین 59 00 8.5 طول غربی تا 59 06 19.5 طول شرقی و 32 42 39 عرض جنوبی تا 32 47 34.3 عرض شمالی واقع گردیده است.
موقعیت جغرافیایی:
شمالاً: هم مرز با بخشی از ضلع جنوبی و شرقی منطقه پیشنهادی حفاظت شده باقران (از نقطه به مختصات 40s 701811 3626275 تا نقطه به مختصات 40s 710978 3630527)
شرقاً: از کلاته شوقونجو به مختصات 40s 710978 3630527 در امتداد خط مستقیم به طرف جنوب شرقی تا رزگ و سپس در همان امتداد جنوب شرق و پس از عبور از کلاته های حسین زاده، سرتنگان و تک اشتران در امتداد جاده اشتران به روبیات تا جاده بالا سر روبیات به مختصات 40s 714409 3622361
جنوباً: از جاده بالا سر روبیات به مختصات 40s 714409 3622361 و از آنجا در امتداد جاده تا حسن آباد روبیات و پس از گذشتن از زرگر و سه دره تا چشمه سیاه و از آنجا مستقیم به جنوب غرب تا دو راهی روبیات و در همان امتداد تا نقطه به مختصات 40s 707681 3621336 و از آنجا مستقیم به سمت غرب تا تقاطع آن با جاده گل به باغ علیشاه و از آنجا به طرف شمال غرب تا مزار کاریز نو و پس از عبور از روستای زنوک در امتداد خط مستقیم به سمت غرب تا روستاهای خواجگی، چهکندوک و قصبه
غرباً: هم مرز با بخشی از ضلع جنوبی منطقه پیشنهادی حفاظت شده باقران(از نقطه به مختصات 40s 697122 3623667 تا نقطه به مختصات 40s 701811 3626275)
سیمای طبیعی منطقه:
پوشش گیاهی: بنه، بادامشک، ارغوان، گون، تنگرس، انجیر وحشی، نسترن وحشی، درمنه کوهی، درمنه دشتی، فرفیون، دم اسبی، گز، چرخه، خاکشیر، پونه، شیرسگ،کاکوتی، کاروانکش، پیچک، مریم گلی، ریواس، کنگر، آفتاب پرست، جغجغه، پرند، چوبک، باریجه، خارشتر، سپند، بومادران، آتریپلکس، روناس، ریواس، لاله، شکرتیغال، پیچک، افدرا، تلخه بیان، بید، تاغ، پنیرک، لاکتوکا، گل قاصد، علف شور، بادبر، دم گربه ای، زیره، آویشن، انواع گراسهای یکساله و ...
حیات وحش:گونه غالب منطقه قوچ و میش می باشد. سایر گونه ها شامل:
الف- پستانداران: شامل گرگ ، روباه ، شغال ، خرگوش، تشی ، انواع جوندگان.
ب- پرندگان: شامل کبک، تیهو ، دودوک، شاهین، بحری، دلیجه ، عقاب، زنبور خوار، سبزقبا، انواع سسک ، انواع طر قه ، هدهد ، کمرکولی، دم جنبانک، زاغی، انواع چکاوک ، انواع سهره، قمری ، کبوتر وحشی، هوبره، انوع گنجشک سانان، انواع باقرقره.
پ- خزندگان: شامل انواع مار ها و مارمولکها، لاکپشت مهمیزدار شرقی، لاک پشت آسیایی
 

نقشه منطقه شکار ممنوع باقران

5) منطقه شکارممنوع آهنگران

منطقه آهنگران به استناد بند "و" ماده 6 قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست از تاریخ 15/12/90 و شماره روزنامه رسمی 19582 مورخ 7/3/91 به مدت 5 سال به عنوان منطقه شکار ممنوع به تصویب سازمان حفاظت محیط زیست رسیده است. مساحتمنطقه 20000 هکتار و بین 59 55 طول غربی تا 60 05 طول شرقی و 33 20 عرض جنوبی تا 33 32 عرض شمالی واقع گردیده است.
موقعیت جغرافیایی:
شمالا": از روستای حسن آباد به کلاته داشگران سپس به انتهای اراضی کشاورزی اردکول و محسن­آباد و سپس به روستای تاجکوه و حسین­آباد پس از گذشتن از اسفرق و سد بشیران به تقاطع راه خاکی سد و جاده آسفالته حاجی­آباد - پیشبر
جنوبا": در امتداد رودخانه آهنگران پس از منتهی الیه اراضی کشاورزی دزگ به مناوند
شرقا": از روستای حسن­آباد در امتداد جاده به ابتدای اراضی کشاورزی محمدآباد و پس از منتهی الیه اراضی محمدآباد و قنات به روستای حسین­آباد و سپس در مسیر راه خاکی به پاسگاه قدیم آهنگران
غربا": از انتهای اراضی واگذاری به مناوند به روستای برسنان و پس از گذشتن از منتهی­الیه اراضی کشاورزی برستان، فخرآباد به روستای جیم آباد
سیمای طبیعی منطقه:
پوشش گیاهی: در مناطق صخره­ای و کوهستانی گونه­های درختی شامل: بنه، بادامشک، انجیر و گونه­های بوته­ای مانند: درمنه­کوهی، افدرا، کلاه میرحسن و چوبک مشاهده می­شوند. در مناطق دشتی، تاغ و دیودال عمده­ترین گونه­ها هستند که غالبا" دست کاشت می­باشند و نیز گونه­های بوته­ای و علفی از قبیل خاکشیر، اسپند، درمنه دشتی و نیز گونه­هایی که دارای ارزش زیباشناختی، حفاظتی، اکولوژیکی و تغذیه­ای می­باشد در منطقه به چشم می­خورند.
ارزش دارویی: از مهمترین گونه­ها زیره­سیاه ، آویشن، بادرنجبویه، کلپوره، ریواس، گل گاوزبان.
ارزش حفاظتی: درمنه، کما (دشتی )، انجیر وحشی، کلاه میرحسن.
ارزش اکولوژیکی: کنگر، گون، چوبکا، نسترن وحشی و گونه­های درختی مثل بنه، بادامشک.
مراتع منطقه غالبا" دارای وضعیت ضعیف تا متوسط بوده و در بعضی مناطق به علت چرای مفرط بویژه توسط شتر در نواحی دشتی و بز و میش در کوهستان و نقاط صخره­ای و نیز عدم برقراری تعادل بین دام و مرتع، وضعیت آن به لحاظ تولید علوفه رو به تنزل بوده و در برخی مناطق هم به علت تخریب بیش از حد، گونه­های مهاجم تراکم بیشتری را نسبت به گونه­های دیگر به خود اختصاص داده­اند و اکثر گونه­های درختی و بوته­ای در شرف تهدید می­باشند.
حیات وحش: مهمترین گونه­های پستاندار شامل: کل وبز، قوچ و میش، آهو، پلنگ و گونه­های کوچک جثه مثل خارپشت ، خفاش، پایکا، خرگوش، روباه، شغال، گرگ.
پرندگان : انواع عقاب، دلیجه، کبک، تیهو، کلاغ، کبوتر، زاغی، کمرکلی، دم جنبانک.
خزندگان: انواع مارهای سمی و غیر سمی مثل جعفری، کبری، افعی، تیرمار، مار قیطانی، انواع مختلف آگاما و گلکوی و بزمچه.
دوزیستان: قورباغه در رودخانه­های آبی
آبزیان: منحصر به قنوات که غالبا" سیاه­ماهی و در برخی مناطق گامبوزیا هم مشاهده می­شود ( البته در استخرهای ذخیره آب ). البته آمارگیری دقیق و علمی حیات­وحش در دست نیست. پرندگان مهاجر آبزی در ضلع شمالی منطقه و در رودخانه حاجی آباد و سد حاجی آباد در برخی فصول سال مشاهده می­شوند که عمده­ترین آنها عبارتند از اگرت، حواصیل خاکستری، خوتکا، سرسبز، آبچلیک، فیلوش و لک لک.

نقشه منطقه شکار ممنوع آهنگران

6) منطقه شکارممنوع عشق آباد

منطقه عشق آباد به استناد بند "و" ماده 6 قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست از تاریخ 15/12/90 و شماره روزنامه رسمی 19582 مورخ 7/3/91 به مدت 5 سال به عنوان منطقه شکار ممنوع به تصویب سازمان حفاظت محیط زیست رسیده است. مساحت منطقه 22255 هکتار و بین 57 6 30 طول غربی تا 57 22 52 طول شرقی و 34 9 37 عرض جنوبی تا 34 28 35 عرض شمالی واقع گردیده است.
موقعیت جغرافیایی:
شمالاً: مسیر جاده خاکی هنویه به عشق آباد طبس تا جاده زیرسازی شده بردسکن عشق آباد.
شرقاً: مسیر جاده آسفالته هنویه نیگنان.
جنوباً: مسیر راه آهن و جاده خاکی تاسیسات تا گدار تونل. غرباً: مرز منطقه با شهرستان طبس.
سیمای طبیعی منطقه:
پوشش گیاهی: گونه های متنوع بوته ای، علفی و درختچه ای از قبیل بادام وحشی، بنه ، بادامشک، کما، زیره، آویشن، کلپوره، کاکوتی، گز، خارشتر و قیچ و ... سطح منطقه را پوشش داده است
حیات وحش: کل و بز، قوچ و میش، آهو، هوبره، کبک، تیهو، انواع کوکر، زاغ بور، انواع پرندگان شکاری و ... .

نقشه منطقه شکار ممنوع عشق آباد

7) منطقه شکارممنوع آرک و گرنگ

منطقه آرک و گرنگ به استناد بند "و" ماده 6 قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست از تاریخ 15/12/90 و شماره روزنامه رسمی 19582 مورخ 7/3/91 به مدت 5 سال به عنوان منطقه شکار ممنوع به تصویب سازمان حفاظت محیط زیست رسیده است. مساحت منطقه 12000 هکتار و بین ΄΄ 7/57 ΄42 ˚58 طول غربی تا΄΄ 8/49 ΄53 ˚58 طول شرقی و بین ΄ ΄3/46 ΄52 ˚32 عرض جنوبی تا ΄ ΄6/20 ΄02 ˚33 عرض شمالی واقع گردیده است.
موقعیت جغرافیایی:
شمالاً: از محدوده سرچشمه ها در نقطه ای با مختصات جغرافیایی 40s 675498 3657065 و سپس در امتداد همان جاده به نقطه ای با مختصات جغرافیایی 40s 669964 3656138 ، در سمت شمال غرب تا نقطه ای با مختصات جغرافیایی 40s 668759 365682 سپس به سمت غرب تا نقطه ای با مختصات جغرافیایی 40s 667228 3656790 سپس در مسیر جنوب تا نقطه ای با مختصات جغرافیایی 40s 667196 3654510 و آنگاه در مسیر شرق تا نقطه ای با مختصات جغرافیایی 40s 668205 3654380، سپس در مسیر جنوب تا نقطه ای با مختصات جغرافیایی 40s 668075 365405 و نیز در مسیر غرب تا نقطه ای با مختصات جغرافیایی 40s 660356 3654282 تا منتهی الیه اراضی کشاورزی و حریم روستای بین آباد. .
شرقاً: از سرچشمه ها در نقطه ای با مختصات جغرافیایی 40s 667223 3660958 در مسیر جنوب تا آغل محسن در نقطه ای با مختصات جغرافیایی 40s 676262 3654533، سپس به سمت جنوب تا تیغدر در نقطه ای با مختصات جغرافیایی 40s 676122 3651984 و از آنجا تا دروازه در نقطه ای با مختصات جغرافیایی 40s 674747 3650520 ، به سمت گلگون در نقطه ای با مختصات جغرافیایی 40s 670783 3651051 و سپس به سمت گلگون پایین در نقطه ای با مختصات جغرافیایی 40s 670292 3650324 و سپس به سمت رود اشترمرده در نقطه ای با مختصات جغرافیایی 40s 670291 3644537 و در نهایت تاجاده آسفالته در نقطه ای با مختصات جغرافیایی 40s 670542 3640531 .
جنوباً: در مسیر رودخانه گزان به سمت جنوب تا محل تلاقی با جاده کلاته قصاب(با رعایت حریم جاده) درنقطه ای با مختصات جغرافیایی 40s 669651 3639324.
غرباً: از منتهی الیه اراضی کشاورزی و حریم روستای بین آباد تا محل اتصال به جاده آسفالته آرک- خوسف و در امتداد همان جاده آسفالته( با رعایت حریم جاده) تا پل رودخانه اناور و سپس در مسیر جاده خاکی اناور- تجگ و پس از عبور از ارتفاعات تگ تجگ از مسیر تگ صوفه به محل تلاقی آن با رودخانه گزان.
سیمای طبیعی منطقه:
- پوشش گیاهی: گیاه غالب در مناطق دشتی درمنه و در ارتفاعات درختچه های بنه وبادامشک می باشد و سایر گیاهان موجود در منطقه عبارتند از: زیره، مستار، کلپوره، گل زوفا، کاکوتی، گل بوماداران، آویشن، لاله قرمز، انغوزه، پرند، انجیر کوهی، گون، گز، بید، کلاه میر حسن، خارشتر، افدرا و برخی از گیاهان خانواده کاسنی می باشد. مراتع منطقه غالباُ ضعیف یا فقیر بوده و در بعضی نقاط به دلیل خشکسالی های شدید پوشش بومی منطقه در معرض تهدید می باشد.
- حیات وحش:گونه جانوری شاخص در منطقه کل و بز می باشد و سایر جانوران موجود در منطقه عبارتند از:گرگ، شغال، روباه، خرگوش، تشی، کفتار، انواع جوندگان، کبک، تیهو، باقرقره، کبوتر چاهی، زاغ، غراب، کمرکولی، چک چک کوهی، عقاب دشتی، عقاب طلایی، دلیجه، قرقی و انواع گنجشک، بزمچه و انواع مارها.

نقشه منطقه شکار ممنوع آرک و گرنگ

8) منطقه شکارممنوع جیک و زیدر

منطقه جیک و زیدر به استناد بند "و" ماده 6 قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست از تاریخ 15/8/90 و شماره روزنامه رسمی 19538 مورخ 16/1/91 به مدت 5 سال به عنوان منطقه شکار ممنوع به تصویب سازمان حفاظت محیط زیست رسیده است. مساحت منطقه 42000 هکتار و بین ً00 25 59 طول غربی تا ً00 43 59 طول شرقی و 00 00 32 عرض جنوبی تا 00 20 32 عرض شمالی واقع گردیده است.

موقعیت جغرافیایی
شمالاً: از روستای هشتوگان شروع و در جهت شمال شرقی در مسیر روستاهای حسین آباد، جیک و گلنام، نصرآباد و در ادامه تا دو راهی فریدون.
شرقاً: از دو راهی رودخانه فریدون در جهت جنوب به سمت روستاهای فریدون، کندر، کوشه، حاجی آباد، سنجی، تقاطع جاده دهک و در ادامه در مسیر روستاهای ملک آباد، خونیک تا خسروآباد.
جنوباً: از خسرو آباد در مسیر جاده روستایی به سمت غرب و روستاهای یزدان چاه تا روستای گزیدری پایین.
غرباً: از روستای گزیدری پایین در جهت شمال و در مسیر روستاهای حسین آباد کرق سنگ، دهک، سنگان، اسلام آباد، منصورآباد، مسعودی، هوریشی تا هشتوگان.
 
سیمای طبیعی منطقه
پوشش گیاهی:با توجه به اقلیم گرم و خشک منطقه، پوشش گیاهی نیمه بیابانی و کوهپایه ای در منطقه دیده می شود، گیاهان این منطقه عبارتند از درمنه دشتی،درمنه کوهی، سبد، پیچک بیابانی ،گون، گز ، بادامشک، بادام خاردار ، بنه ، مخلصه، بومادران، کاروانکش ، کلاه میرحسن ، کلاه میر حسن، هزار خار... می باشد. درصد پوشش گیاهی به طور متوسط بین 30 تا 45 درصد تخمین زده می شود. همچنین گیاهان دارویی، طبی و معطر در منطقه به چشم می خورد.
حیات وحش:جیگ و زیدر از تنوع زیستی مطلوبی برخودار می باشد. گونه های جانوری متنوع در منطقه زیست می کنند، زیرا ارتفاعات، ورزش باد و اشکال زمین شناختی بر میزان پراکنش و زیستگاههای گونه تاثیر گذاشته است.
از جمله پستانداران می توان گرگ، شغال، روباه، روباه شنی، قوچ وحشی ، خرگوش، خارپشت ایرانی، موش بزرگ، موش خانگی، خفاش بال سفید، کفتار، تشی را نام برد.
از پرندگان می توان به پرندگان شکاری، عقاب طلایی، جغد کوچک، هوبره، گنجشک خانگی، سهره معمولی،دم جنبانک، باقرقره شکم سفید، یاکریم، کبوتر چاهی، قمری معمولی، شاه بوف، چکاوک کاکلی، چکاوک سردم سیاه، کبک، تیهو، کرکس، کوکر شکم سیاه، سارگپه پا بلند، قرقی، شاهین، زاغ بور، گنجشک خاکی، سبز قبا اشاره نمود.
از گونه خزندگان می توان بزمچه بیابانی ، انواع مارمولک(سوسمار دونده ایرانی ، سوسمار دم دراز ایرانی ، انواع آگاما(آگامای سرزرد ، آگامای صخره ای سیاه ، آگامای دم تیغی ایرانی، انواع مار(پلنکی، مار شتری، مارجعفری، تیرمار بیابانی، مارکبری، مارزنگی، قیطانی، ماردشتی،مار خالدار را نام برد.

نقشه منطقه شکار ممنوع جیک و زیدر

9) منطقه شکار ممنوع لشگرگاه

منطقه لشگرگاه به استناد بند "و" ماده 6 قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست از تاریخ 15/8/90 و شماره روزنامه رسمی 19538 مورخ 16/1/91 به مدت 5 سال به عنوان منطقه شکار ممنوع به تصویب سازمان حفاظت محیط زیست رسیده است. مساحت منطقه 11900 هکتار و بین 11 34 58 طول غربی تا 45 46 58 طول شرقی و 45 50 33 عرض جنوبی تا 56 5 34 عرض شمالی واقع گردیده است.

موقعیت جغرافیایی

شمالاً: در امتداد خط الرأس جغراقیایی مرز گناباد- قاین

شرقاً: به انتهای اراضی کشاورزی روستاههای بیناباج و ثغوری، خانیکوک ، اسفیان ، گزدمو

جنوباً: درمسیر راه خاکی گزدمو به کلاته سری بعد از متنهی الیه اراضی کشاورزی.

غرباً: به منتهی الیه اراضی کشاورزی روستاههای خنج ، دره باز و مرز سیاسی شهرستانهای قاین و سرایان.

سیمای طبیعی منطقه

پوشش گیاهی: با توجه به جهت ارتفاعات، آب و هوا و منابع آبی که شرح آن گذشت پوشش گیاهی متنوعی در منطقه کوهستانی وجود دارد. در کف دره ها که آب جریان دارد یا از رطوبت کافی برخوردار است گیاهان آبدوست از قبیل پونه، بارهنگ ، پده، بید، گز، نسترن وحشی، ثیل کبیر، نیزار، شیرین بیان خارشتر ، و ... میروید . در مناطق خشک و بالای ارتفاعات ، بادامشک، بنه، انجیر ، تنگرس ، نوعی زالزالک، درمنه، ، افدرا، افربیا، سریش، ریواس، ، گل جالیز ، کمای آنقوزه ، زیره سیاه ، اسپند ، گل گاو زبان ، گل عقربی، پیچک ، چوبک ، کاکوتی ، تلخ بیان ، اسپرس ، علف هفت بند ، کلاه میر حسن، بومادران ، گون ، شکر تیغال ، کنگر، کماکندل، باریجه، بومادران، ورث، سوسن، زنبق، شقایق، لاله، کور، بابونه، داوودی، کاسنی و دیگر گونه های بالش وش و علفی یک ساله و دوساله و گونه های خشبی دیده میشود. در دامنه ارتفاعات وجود لکه های سبزی از دور مشاهده می شود که وجود گیاهانی از قبیل بید، نسترن وحشی، ثیل کبیر، لویی، و بعضی از گونه های گرامینه آبدوست، که نشان از لکه های آبخیز در دل کوه می باشد. تراکم پوشش گیاهی به جهت عوامل مختلف ذکر شده از فقیر تا متوسط و انبوه ( بصورت لکه ای ) مشاهده می گردد. مراتع را غالبا" میتوان در سه کلاس ضعیف، متوسط و خوب( بصورت لکه ای ) دسته بندی کرد. قلل اطراف روستای دره باز ( غرب منطقه )محیط مساعدی جهت چرای وحوش می باشد. در بعضی مناطق به علت چرای بیشتر از حد ، گیاهان مهاجم از قبیل سپند ، ورک پوشش بومی منطقه را دگرگون کرده، در مراتع ضعیف گونه های مهم در خطر انقراض بوده و بطور کلی پوشش گیاهی در خطر تهدید قرار دارد .

حیات وحش: گونه های جانوری متنوعی در منطقه زیست می کنند. گونه شاخص منطقه قوچ و میش اوریال ( ناخالص ) میباشد که در سرتاسر منطقه پراکنده است. فاکتورهای شرح داده شده در بند 5 بر پراکنش، تراکم، زیستگاههای فصلی، قلمرو، محل گدار و دیگر فاکتورهای حیات وحش منطقه تأثیر گذاشته است از مهمترین این شاخصه ها ارتفاع، وزش باد و اشکال زمین شناختی است مثلا" قوچ و میش در اوایل بهار دامنه ها و پایین دست ارتفاعات غربی لشکرگاه را برمی گزیند، در اواخر بهار و فصل تابستان دامنه ها و ارتفاعات شرقی لشکرگاه را انتخاب میکند همچنین در فصل پاییز و زمستان دامنه های غربی و شمالغربی منطقه را می پسندد ( البته ورود شکارچیان غیر مجاز و صدای شلیک گلوله باعث فرار و آشفتگی زیستگاهی میگردد و متأسفانه این مورد جزو فاکتورهای منفی و تأثیر گذار در نحوه پراکنش این حیوان میباشد ) . وجود غارها و حفره های طبیعی دامنه های غربی مأمنی برای زمستان گذران قوچ و میش است مثل غار بتون که محل امنی جهت پناه گله های قوچ و میش در روزهای بارانی و برفی است. یا غار اژدها ( چرمه ) کلنی کبوتر چاهی است.

حیات وحش منطقه شامل خرگوش ، روباه ، شغال ، گرگ، زرده بر، گربه وحشی، خارپشت ، خفاش ، حفار ، جربیل، پایکا، ول، قوچ اوریال ناخالص (هیبریدی از قوچ اوریال خالص و احتمالا" قوچ افغان)، دلیجه ، شاهین ، عقاب طلایی، سبز قبا ، زنبور خوار ، انواع سسک ، طرقه ، هدهد ، کلاغ سیاه ، کلاغ کوهی نوک سرخ ، سار ، انواع گنجشک ، جغد ، قمری ، کبوتر چاهی ، کبک ، تیهو ، زاغی ، چکاوک ، سهره ، کمرکلی ، دم جنبانک، زرده پره، بزمچه، آگاما، گکوی ، انواع مارها ( جعفری ، افعی، کبری ، تیرمار ، قیطانی )، قورباغه، وزغ، سیاه ماهی، گامبوزیا، خرچنگ سیاه...

نقشه منطقه شکارممنوع لشگرگاه

 

بيشتر
 

:: تمامی حقوق وب سایت متعلق به سازمان حفاظت محیط زیست می باشد ::